|
Gine-Bissau Simao Mendes Hastanesi’nde doğan bir bebeğin ağzından
Yeryüzü Doktorları
![IMG_3538.1 [800x600]](/images/stories/ginebissau/gine2010/IMG_3538.1 [800x600].jpg)
Daha yeni doğmuştum.
Göbek bağım kesileli sadece birkaç saat olmuştu.
Mesai bitmiş, görevli hemşire ve doktor ayrılmıştı.
Oysa ben acıkmıştım, sesimi nöbetçi görevliye duyurmak için ağlıyordum .
Ne yazık ki nöbete kalan sadece bir öğrenci vardı.
O da benden uzakta masasında bir şeylerle uğraşıyordu.
Ne kadar ağlasam da sesimi ona duyuramıyordum.
Oysa etrafımda bebeği olan birçok anne vardı.
Kimse benimle ilgilenmiyordu.
Sesimi duydukları halde oralı bile olmuyorlardı.
Acıkmıştım…
Çok acıkmıştım, beslenmem gerekiyordu.
Aslında sağlıklı doğmuştum.
Zamanında dünyaya gelmiş ve 3900gr ağırlığındaydım.
Ama nedense bir şeyler ters gidecek gibi olmuş, annemi bıçak altına yatırıp beni sezaryenle dünyaya getirmişlerdi.
Beni yenidoğan servisine almışlar, annemi ise benden uzakta başka bir servise yatırmışlardı.
Çok acıkmıştım, beslenmem gerekiyordu.
Sağlıklı doğmama rağmen kan şekerim düşebilirdi.
Bu düşük kan şekeri düzeyinden beynim etkilenip sakat kalabilir, özürlü olarak yaşamımı sürdürmek zorunda kalabilir, belki de havale geçirip ölebilirdim bile.
Ağladım, ağladım, ağladım sesimi duyurmak için.
Kimse sesimi duymuyordu.
Oysa yanı başımda şekerli serum duruyordu.
Ah! Uzanıp içebilseydim onu.
Uzanamıyordum, gücüm yetmiyordu.
Annem de yanımda değildi.
Birden yanı başımda, nasıl olduysa bir beyaz adam belirdi.
İşte o beyaz adam sesimi duydu. Görevliden annemi sordu.
Başka serviste yattığını söylediklerinde ise bebek maması olup olmadığını sordu.
Mama yoktu.
Beyaz adam arayan gözlerle etrafına bakındı.
Orada bir serum gördü.
Hemen bir enjektör buldu ve iğnesini çıkarıp dudaklarımın arasından sıvıyı yavaşça, sabırla ağzıma boşalttı.
Kimdi bu beyaz adam?
Ta uzaklardan, Türkiye’den gelmiş. Dokuz doktorlarmış burada çalışan. Yeryüzü Doktorları’ymış onlar.
Sana teşekkür edemedim Yeryüzü Doktorları.
Çünkü bana içirdiğin şekerli suyun sonuna geldiğinde uykum geldi.
Ağlamama gerek kalmadı.
Uyudum hemencecik, uyudum beyaz adam.
Hem de mışıl mışıl uyudum.
22.02.2010
Prof. Dr. Mehmet Celal DEVECİOĞLU
Yeryüzü Doktorları Gönüllüsü
|