|
MUCİZE
Nijer’e gitmek hayatımda yaşadığım en doğru şeylerden olsa gerek.. Siyah insanların ülkesine gitmek,hissetmek başka bir deneyimdi. Anlatılmaz,yaşamak,gidip görmek lazım..
Beni en çok etkileyen anlardan biri ameliyat esnasında hastaların kalp atışını hissetmekti. O kadar heyecanlı,o kadar hızlı çarpıyordu ki kalpleri anlatamam… Işığa kavuşmak,görmek,gökten bir mucize inmesi gibi bir şey o insanlar için.. Gözlerinde her gün biraz daha koyulaşan katarakt adlı perdeyle yaşlanıp ölmeyi beklerken birden pencere açılıyor karanlığın içinde,bir radyo anonsu duyuluyor önce, bir el uzanıyor uzaklardan şefkatle ve perde kalkıyor...Uzun bir gecenin ardından tüm berraklığıyla yeniden güneş doğuyor...Bu mucize değil de nedir,görmeyen bir göz için? İyi ama,dünyanın bir ucundan koşup gelen bu diğergam insanlar,kim bunlar? İşte burada asıl mucize bizim başımıza geldi bence.Oralara gitmek,o kalp atışına dokunmak, bize Allah’ın bir lütfu,başka bir şey değil... Kendi küçük dünyamızda gözümüzde büyüttüğümüz,kocaman dertlerimizle,bitmek bilmeyen ihtiyaçlarımızla boğuşurken; gerçeğin,yalnızlığın,acının,sefaletin varlığını canlı canlı hissetmek,tokat gibi çarptı yüzüme..
Ne kadar şükürsüz,mutsuz, ne kadar da nankörmüşüz meğer..Bunu görebilmek,hissetmek bir ayrıcalık oldu benim için..O kadar zor mutlu oluyoruz ki; isteklerimiz hiç bitmiyor, hep daha fazlasını,daha iyisini,güzelini arzuluyoruz..Oysa Nijer’de elimden tutan çocuğun tek isteği şeker ve bisküviydi…Onun o küçücük dünyasında şekerdi mucize olan şey!..Oysa beyaz bir çocuk için ne kadar ulaşılmaz olabilirdi ki şeker,bisküvi..O insanlar aç,sefil,biçare fakat gözlerinde hep bir umut var,bakışlarında yatan anlamı ben çevremde kimsede görmedim,hiç biri isyan içinde değil;verirsen alıyor vermezsen boyun büküp gidiyorlar..Keşke ellerinden tutup,"biz yanınızdayız" diyebilsek…Şükretmeyi öğretseler bize ,mutlu olmanın aslında ne kadar basit olduğunu… Kara tenli,kara gözlü,aydınlık bakışlı insanların ülkesinde kaldı kalbim.. Bir yanım onlarda kaldı,ellerinden tutabilmek,yanlarında kalabilmek için… Onları bana unutturma Allah’ım,gaflete kapılıp insanlığı unutmama izin verme…
Nijer’e nasıl gittğimizi,yollarda ne sıkıntılar çektiğimizi anlatmayacağım.Toza bulanmış üstüm başımla,oralara vardığımızda "beklenen" olmak,buna layık olmaya çalışmak,çok çok çalışmak gerekti…Yapılacak işler,açılması gereken gözler vardı…Bunlara şahit olmak tarif edilemeyecek kadar güzel bir duygu…Ameliyatları bitirip,bantlı gözleriyle mutlulukla bakan yüzlerdeki tebessümü görmek de benim mucizemdi…Bana yaşatılmıştı,işte buna şükrediyorum…Yorgunluk,sıkıntı hepsi uçup gitmişti.Arkamızda yüzlerce mutlu insan bıraktık,bundan daha güzel ne olabilir..? Allah’ım bize bu güzel hizmeti nasip ettiğin için şükürler olsun…İçimiz buruk,huzurlu,hüzünlü dönüyorduk Nijer’den ... Tüm ekipte tekrar gelmek ümidiyle dönüş yoluna koyulmuştuk... 10.02.2009 Hemş. Sabire Yılmaz Yeryüzü Doktorları Türkiye Haydarpaşa Numune EAH Göz Kliniği
|
Gönüllü İzlenimleri 
